Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18998 E. 2024/10600 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3592 E., 2019/2292 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz sebebinin, delil toplanmadığına, sanığın suç işlemediğine, ikrarın tek başına delil olamayacağına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin temyiz sebebinin, sanıkla katılanın herhangi bir kan bağı bulunmadığına, suç tarihinde babasının eşi olduğuna, ilgili yargıtay içtihatlarının geçerliliğini yitirdiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.