Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12050 E. 2024/5903 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12050
Karar No
2024/5903
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/835 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararının, sanık ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2013 tarihli ve 2012/11-1322 Esas, 2013/421 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi, hükmün yalnız sanık ya da müdafii tarafından vekâlet ücretine hükmedilmediğinden bahisle temyiz edilmesi durumunda, temyiz incelemesi de yalnızca vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yapılacağından, katılan ... vekilinin temyizinin vekâlet ücretine yönelik olduğu belirlenerek, katılan vekilinin temyiz istemi bakımından vekâlet ücretiyle sınırlı yapılan incelemede; I- Sanık hakkında mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde; Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hakaret, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümler kurulduğu, bu tarihte sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden usûlüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12050, K. 2024/5903, T. 17.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12050-e-2024-5903-k-9ccadd2f4df7