Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/9623 E. 2021/4118 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihi itibariyle TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle CMK’nın 253/3 fıkrasında yer alan ‘etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar’ ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. Maddesinin uzlaştırma kapsamına girmiş olması karşısında, aynı fıkranın ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca tüm suçlardan usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.