Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/8474 E. 2021/1710 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK’nın 151 , 62. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 62. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezasıyla mahkûmiyetine dair kurulan 11/12/2014 tarihli ve 2012/1353 Esas sayılı ilamda kanun yolu olarak ağır ceza mahkemesine itiraz yolunun açık olduğunun gösterildiği, ilamın sanık müdafi tarafından itiraz kanun yoluna götürülmesi üzerine mahkemece 29.12.2014 tarihli ek karar ile 2.000 TL adli para cezasının kesin olduğu belirtilerek sanık müdafiinin talebinin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının REDDİYLE, temyiz isteminin reddine dair 11/02/2015 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.