Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/23899 E. 2022/1585 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Müştekinin temyiz isteminin incelenmesinde; Kovuşturma evresinde 27.05.2017 tarihinde usulüne uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan müşteki ...’un, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, müşteki ...’un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2-Sanık ... müdafiinin yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.