Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/22673 E. 2020/12444 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Olay yeri inceleme raporu ve katılanın beyanlarına göre suça konu direklerin konulduğu ve çalındığı yerin kivi bahçesi içindeki katılanın evinin de bulunduğu yer olduğunun belirtilmesi karşısında anlatılan yerin bina niteliğinde olup olmadığı ve konut olarak kullanılan yerlerden olup olmadığı da açıklığa kavuşturulup sanığın eyleminin suç tarihine göre 142/2-h maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılmadan, ayrıca konut olarak kullanılan yerlerden olduğu tespit edilirse bu suçtan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.