Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/2371 E. 2019/14149 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanıklar ..., ... ve... hakkındaki hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile, sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna yönelik hükümlerin incelenmesinde; Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/4, 119/1-c maddesine göre belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis yerine, 1 yıl 18 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.