Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/13886 E. 2013/16565 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar sanığın adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunmakta ve mahkemece üç ayrı ilamın birden tekerrüre esas alındığı karar yerinde belirtilmiş ise de; 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca önceki hükümlülüklerinden en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında sanığın mükerrirliğine birden fazla ilamın esas alınması bozma nedeni yapılmamıştır. Hırsızlık suçundan tayin olunan temel cezanın en üst oranda 5 yıl hapis olarak belirlenmesi sırasında “suçun işleniş şekli, sanığın sabıka kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi, sabıkalı olmasına rağmen suç işlemekteki kararlı tutumu, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, sanıktaki kastın ağırlığı" şeklinde gösterilen gerekçe yasal ve yeterli kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.