Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/25165 E. 2012/15274 K. – Hakaret, Konut

Konu: Hakaret, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25165
Karar No
2012/15274
Karar Tarihi
Konu
Hakaret, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Tebliğname No : 2 - 2008/275783 MAHKEMESİ : Bergama Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 18/03/2008 NUMARASI : 2007/84 (E) ve 2008/164 (K) SUÇ : Hakaret, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanığın hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın uzlaşmak istemediğine dair 29.01.2007 tarihli savcılık ifadesinin hakaret ve tehdit suçlarına yönelik olması, mağdurun polisteki ifadesinde uzlaşmak istemediğine dair ifadesinin ise kolluk tarafından yapılan soruşturmaya ilişkin evraka eklenen, Cumhuriyet Savcısı ile Yapılan Görüşme, Alınan Emirler ve Onay Tutanağında Cumhuriyet savcısının imza ve onayının bulunmaması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının talimatıyla yapılmış sayılamayacağından geçerli olmadığının anlaşılması karşısında; atılı konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle, suç ve işlem tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK' nın 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yönteme uygun olarak uzlaşma işlemleri yerine getirilmeden, eksik ve usulüne uygun olmayan işleme dayalı olarak hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/25165, K. 2012/15274, T. 29.05.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2010-25165-e-2012-15274-k-8c2ac82ab351