Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2009/2934 E. 2010/11866 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2009/2934
Karar No
2010/11866
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten Yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...’in temyiz isteminin yalnızca kendisi hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olarak adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilamın esas alınması gerektiği gözetilmeden Sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2003 tarih ve 2003/37-88 sayılı ilamında kasten yaralama ve mütecaviz sarhoşluk suçlarından verilen cezaları ile Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2002 tarih ve 2002/436-1156 sayılı ilamındaki görevli memura mukavemet suçundan cezaları dikkate alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi, 2-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1-Sanık hakkında Sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2003 tarih ve 2003/37-88 sayılı ilamı nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılmasına ve sadece Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2002 tarih ve 2002/436-1156 sayılı ilamı nedeniyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, 2-Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca hükmolunan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/2934, K. 2010/11866, T. 14.04.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2009-2934-e-2010-11866-k-375f023a3147