Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 2018/2321 E. 2018/3836 K.

...... Davacı ... vek. Av. ... ile davalı .... vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında .......verilen 13/12/2016 gün ve 2014/20-2016/515 E.-K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine......airesi’nin 23/01/2018 gün 2017/729 E. 2018/58 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. - KARAR - Yerel mahkemece verilen 13.12.2016 tarihli karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş,.........Hukuk Dairesi’nin 23/01/2018 gün 2017/729 E. 2018/58 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı (2018 yılı için 47.530 TL'dir.) Dava dilekçesinin incelenmesinde dava konusu edilen miktar açıkca belirtilmediğinden, temyize konu edilen miktarın (1.000.-TL) olması nedeniyle (23.01.2018) tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararın temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.