Yargıtay · 19. Ceza Dairesi

Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2015/7252 E. 2015/3934 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
19. Ceza Dairesi
Esas No
2015/7252
Karar No
2015/3934
Karar Tarihi

Tebliğname No : 3 - 2013/98454 MAHKEMESİ : Adıyaman (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 31/12/2012 NUMARASI : 2011/13 (E) ve 2012/774 (K) SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanıklar A.. P.. ve İ.. Y.. hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanıklar Abuzer ve İlhan'ın diğer sanık A.K. yanında bir günlüğüne yevmiyeli işçi olarak çalıştıkları kabul edilse dahi bu hususun suça konu emvalin A. K. tarafından kaçak olarak nakledildiğini bildiklerine delil olamayacağı ,ayrıca sanıkların bu yönde açıkca ikrarlarının bulunmadığı ve A. K. tüm aşamalarda emvalin kendisine ait olduğunu savunması karşısında, sanıkların suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2- Sanık A. K. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz itirazları ile ilgili yapılan incelemede, Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMUK'nın 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizi mümkün bulunmadığından ve itiraz merciince de gereği yerine getirildiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/7252, K. 2015/3934, T. 08.09.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-19-ceza-dairesi-2015-7252-e-2015-3934-k-9ff5a8fcb31a