Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2019/23814 E. 2020/4983 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Sanığa yükletilen yaralama eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ve ...’nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2- Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyiz incelemesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi hâlinde, TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” dair karar verilirken hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması, Kanuna aykırı, katılan ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın ilgili kısmına “CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde eklenmek suretiyle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.