Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2016/11245 E. 2018/8132 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2016/11245
Karar No
2018/8132
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve yokluğunda karar verilen sanığa doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek, dosya görüşüldü, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması için engel bir mahkumiyet hükmünün olmaması ve 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8.maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhe olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi ve sanık hakkında tehdit suçundan verilen cezaların “Sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemekten çekineceği” kanaatiyle ertelenmeleri karşısında, “CMK.nın 231/8 maddesi uyarınca sanığın sabıkasında bir başka mahkemece verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/11245, K. 2018/8132, T. 24.05.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2016-11245-e-2018-8132-k-65988a7845dc