Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2016/11225 E. 2018/8472 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2016/11225
Karar No
2018/8472
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Müşteki ...'ın 21.12.2012 tarihinde savcı huzurunda ve 19.10.2012 tarihinde kollukta alınan beyanları arasında, tanık ...'ın kovuşturma aşamasında ve savcı huzurundaki anlatımları ile 19.10.2012 tarihinde kollukta alınan beyanı arasında çelişkili olması karşısında, anlatımlar arasındaki çelişki giderilmeden, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan sanığın eyleminin fuhuş suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması, 2- Sanıklar hakkında TCK'nın 227/2. maddesi uyarınca temel ceza tayin edildiği halde hükümde ve gerekçeli karar başlığında suç adının “çocuğu fuhuşa teşvik etmek” şeklinde yanlış yazılması, 3- Kabule göre ise; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması, Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma kararının, CMUK'nın 325. maddesinin verdiği yetkiye istinaden, birlikte suç işlemekle birlikte, temyiz talebinde bulunmayan sanık ...'na da sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2016/11225, K. 2018/8472, T. 30.05.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2016-11225-e-2018-8472-k-81262a17e433