Yargıtay · 17. Hukuk Dairesi

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2014/12219 E. 2014/10351 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Hukuk Dairesi
Esas No
2014/12219
Karar No
2014/10351
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 13/02/2014 NUMARASI : 2012/298-2014/62 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkilinin aracı ile alt geçitten geçtiği sırada yolun su kaplı olmasından dolayı aracın içine su girdiğini ve çalışamaz hale geldiğini, alt geçitte gerekli uyarıcı işaretlemelerin yapılmamış ve tedbirlerin alınmamış olması nedeniyle kazanın meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, kazanın davacının kusuru sonucu meydana geldiğini, olayda idare yönünden illiyet bağı bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 8.400,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. 1-Bir kamu kurumu olan davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yol üzerindeki tesislere bakım ve yol güvenliği ile ilgili görevi kamusal bir görevdir. O halde, bu görevden kaynaklanan sorumluluğu, hizmet kusuruna dayanmakta olup, kusurdan doğan zararların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta da davacı hizmet kusuruna dayanarak tazminat istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması doğru görülmemiştir. 2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/12219, K. 2014/10351, T. 01.07.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-hukuk-dairesi-2014-12219-e-2014-10351-k-17937205073a