Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2019/6377 E. 2020/1496 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme Hüküm : TCK'nın 220/6 ve 314/3 delaletiyle 314/2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında verilen Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2010 tarih ve 2008/607-2010/471 sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükmün TCK'nın 38/2 maddesinin uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, 2911 sayılı Kanunun 33/c maddesine muhalefet suçundan kurulan hükmün 6008 sayılı Kanun ile 3713 ve 2911 sayılı Kanunlarda yapılan değişiklikler, terör örgütünün propagandasını yapma ve izinsiz patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlerin ise beraatine karar verilmesi gerekmesi" nedeniyle bozulmasına yönelik karar verildiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307-469 sayılı ilamı ile bozma ilamına da yanlış anlam yüklenerek sanık hakkında 2911 sayılı Kanunun 33/c maddesine muhalefet suçundan da beraat kararı verildiği ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sonuç itibariyle sanık hakkında araç suçlardan verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı, araç suç olmadan sanığın TCK'nın 220/6. maddesinde düzenlenen örgüt adına suç işleme suçundan ayrıca cezalandırılamayacağı nazara alınmadan, yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, 2-Kabule göre de; a-Temel cezadan TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra, devamında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, b-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.