Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2018/5248 E. 2019/152 K.

Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : İlk dereceli Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2018 tarih ve 2017/560 esas, 2018/25 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uygulanarak hükmedilen 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünü inceleyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin hükmün 3. bendinde belirtilen "6 yıl 10 ay 15 gün hapis" ibaresinin "5 yıl 22 ay 15 gün hapis" olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceği nazara alındığında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.08.2016” yerine “15.07.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; İlk derece Mahkemesince doğru olarak belilenen sonuç hapis cezasının İstinaf Mahkemesince 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilme suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.