Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/4862 E. 2020/5542 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozması üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği, ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın kimliği tespit edilemeyen kişilerle birlikte hareket ederek katılanı cep telefonundan aradıkları, kendini polis ve başsavcı olduğunu söyleyen kişilerin katılana ev telefonu üzerine kayıtlı internet üzerinden terör örgütü ile görüşüldüğünü söylerek en yakın bankmatikten bildirdikleri hesaba para yatırmasını istedikleri, katılanın sanığa ait banka hesabına 1900 TL para yatırdığı, sanığın paranın bir kısmını çektiği, bir kısmını da alışverişte kullanılarak tasarruf ettiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;sanık müdafinin suçun sabit olmadığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.