Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/14434 E. 2017/19039 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, katılan banka aracılığı ile tüketici kredisi kullanarak diz üstü bilgisayar almak amacı ile tanık ...'ın işyerine gittiği, kendi adına kredi başvurusunda bulunduğu ancak başvurusunun kabul edilmediği, bunun üzerine sanığın, daha önceden nişanlısı olan katılan ...'nun kimlik fotokopisi ile krediye başvurmak istediğini tanığa söylediği, ancak kredi kullanacak kişinin olmadan başvuru yapılamayacağını söyleyen tanığın kabul etmediği, sanığın ise katılan ... olduğunu söylediği bayan ile tanığı görüştürdüğü, telefondaki bayanın onay vermesi üzerine kredi işlemlerinin yapıldığı, sanığın 1150 TL kredi kullanarak menfaat temin ettiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanık hakkında dairemizce 04/05/2016 tarihli 2013/28877 Esas, 2016/4382 Karar sayılı ilam ile sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onandığı ve sanığın dolandırıcılık suçu ile beraber sahtecilik suçunu da işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olduğundan bahisle bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.