Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2017/12331 E. 2020/525 K. – Kamu Kurum Ve

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'ın diyaliz hastası olan eşi diğer sanık ...'yi...Devlet Hastanesi Diyaliz Merkezine götürerek tedavisini yaptırdığı, sanıkların ikametlerini farklı yerde gösterip taksicilik yapmakta olan sanık ...'den temin ettikleri faturaları kuruma ibraz ederek haksız yol gideri aldıkları, bu suretle katılan kurumu 14.151,50 TL zarara uğrattıkları, katılan kurum tarafından ödenmesi için faizi ile birlikte tutarın Hasan ve Hacere tarafından ödendiği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda, 1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, sosyal güvenlik denetmen raporu, kolluk tutanağı ile tüm dosya kapsamının incelenmesinden sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. Yapılan yargılama sonunda, sanıkların mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 09/10/2018 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.