Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2014/3499 E. 2016/6431 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanlar ..., ..., .., ... olduğunu öğrendikleri ve dedesinden miras kalan gayrimenkullerin tespiti işi ile uğraştığını öğrendikleri ...’la konuştukları, kendilerinin de aynı tür miras problemlerinin bulunduğunu söyledikleri, ...’ın kendisinin ... ‘da avukatının bulunduğunu, miras işlerini çözdüreceğini söylemesi üzerine katılanların ...’a vekalet verdikleri, ...’la kazandıkları miktarın yarısını vermek suretiyle anlaştıkları; katılanlar üzerinde güven oluşturmak suretiyle yapılan masraflar için kullanılacağını söyleyerek katılanlardan çeşitli paralar aldığı, ancak belirttiği işler için paraları kullanmadığı ve paraları iade etmediği bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda yapılan yargılama sonucunda her türlü şüpheden uzak,ceza hükmü kurulması için yeterli delil elde edilemediği için sabit bulunmayan atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden sanık ile katılanlar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olduğu, her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece beraat kararı kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.