Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2014/20737 E. 2017/8645 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma, mala zarar verme HÜKÜM : Güveni kötüye kullanma suçundan, beraat Mala zarar verme suçundan; düşme Güveni kötüye kullanma suçundan verilen sanığın beraatine ilişkin hüküm ve mala zarar verme suçundan verilen düşmeye ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın sahibi olduğu işyerini sanığa kiraladığı, ancak sanığın işyerini boşaltırken taşınmaza ve içindekilere zarar verdiği, ayrıca işyerinde bulunan su deposunu da katılana teslim etmeyerek kendi uhdesine geçirdiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2-Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, Sanığın kendisine kira sözleşmesi ile emanet edilen eşyayı teslim etmemekten ibaret olan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu, katılanın suça konu eylemi en geç sulh hukuk mahkemesinde tespit talebi ile açtığı dava tarihi olan 05/03/2012 olacağı, ancak güveni kötüye kullanma suçuna yönelik şikayet tarihinin 25/09/2012 olduğunun tespiti karşısında, şikayetin fiilin ve failin öğrenilmesinden itibaren başlayan 6 aylık sürenin geçmesinden sonra yapıldığı gözetilerek, şikayetin süresinde yapılmaması nedeniyle sanık hakkında açılan davanın TCK'nın 73 ve CMK'nın 223/8.maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.