Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/29811 E. 2016/4471 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 157/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'in açık kimlik bilgilerinin tespit edilememesi nedeniyle haklarında ayırma kararı verilen ... ve ... isimlerini kullanan şüpheliler ile birlikte plan yaparak oğluna eş arayan katılan ... ile bir araya geldikleri, daha sonra tarafların birlikte katılanın evine gittikleri, bir müddet burada kaldıktan sonra sanık ... ve şüpheli ... evden ayrıldığı, diğer şüpheli .. katılanın evinde kaldığı, ... katılan ile birlikte alış veriş yaptıktan sonra katılanın evine döndüğü, daha sonra kendisine alınan birtakım eşyalar ile ziynetleri alıp kaçtığı şeklinde iddia edilen olayda; katılan ...'nin görüşmek için iletişim kurduğu telefonun sanık ...'e ait olduğu, sanık ...'in katılan evinde bir haftaya yakın kaldığı, katılan tarafından sanığın fotoğraftan teşhis edildiği, bu nedenle de sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması gerekçesi ile verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.