Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/26585 E. 2016/2196 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51/1-3-7 maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılana ait ..... Mamülleri İmalat San Ltd Şti'ne ait..... plaka sayılı aracın şoförü olduğu ve bu araçla müşterilere ekmek dağıtımı yaptığı, olay tarihinde dağıttığı ekmeklerin karşılığında topladığı hasılatı katılana teslim etmeyerek, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmasında olay tarihinde ekmek dağıtımı yaptığı hiç bir müşteriden para almadığını savunması, katılanın duruşmada alınan beyanında, olayın ertesi günü müşterilerle mutabakat yaptığını, bazı müşterilerden para tahsil edilmiş olmasına rağmen, sanki edilmemiş gibi açık faturalar düzenlendiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, sanığın para tahsilatı yaptığı halde katılana teslim etmediği müşterilerin katılandan sorularak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve sanığın, katılandan ücret alacağı olup olmadığının araştırılması sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 1-Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesi olan TCK'nın 155/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması, 2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.