Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/25543 E. 2016/2034 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın işyerinde çalışmakta olan şikayetçinin yanına gelerek, şikayetçiye ait cep telefonunu kendi telefonunun şarjının bittiğini acil bir görüşme yapmak istediğini söyleyerek aldığı, şikayetçinin daha önceden tanıdığı sanığa telefonu verdiği, şikayetçinin müşterileri ile ilgilendiği sırada sanığın telefonu geri vermeden işyerinden ayrıldığı anlaşılmakla, zilyetliğin devrinin söz konusu olmaması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 Esas ve 2012/229 Karar sayılı kararı gereğince; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.