Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2012/17989 E. 2013/995 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 17/05/2007 tarihli hüküm fıkrasında "...verilen karar miktar itibarıyle kesin olarak açıkça okunup anlatıldı " denilmiş ise de; 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uygulanmak suretiyle tayin edilen sonuç adli para cezasının miktarına bakılmaksızın, maddedeki “Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez.” düzenlemesine göre, sanığa verilen 600 TL adli para cezasının temyiz yeteneği bulunduğu halde, mahkemenin ceza miktarı nedeniyle hükmün kesin olduğunu belirtmiş olması yanıltıcı nitelikte olduğundan ve bu yanıltıcı ibare nedeniyle hükmün temyiz edilmemiş olduğu anlaşıldığından ,sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin 22/05/2008 tarihli dilekçesinin gerekçeli kararı öğrenme tarihi olarak kabul edilerek, yargılanmanın yenilenmesi dilekçesini, temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiğinden hükmün kesinleşmemiş olması nedeniyle mahkemece verilmiş olan 03/06/2008 tarihli Ek Karar'ın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; 13.11.2002 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK'un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.