Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/26006 E. 2013/9583 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir. Sanığın, görüşme yaptıktan sonra iade etmek üzere katılandan cep telefonunu alıp geri vermediği iddia ve kabul edilen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği halde, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.