Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/20984 E. 2013/5344 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanmak, özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın oluşu kabul edilen güveni kötüye kullanma eylemi teselsül ettiği halde TCK'nın 43.maddesinin uygulanmaması aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılamıştır. Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda; katılana ait şirketin sözleşme ile alt bayiliğini yapan sanığın şirkete ait malzemeleri alıcılara peşin olarak satıp bedellerini aldığı halde, parayı göndermeyerek, vadeli satmış gibi göstermek suretiyle gerçeğe aykırı düzenlediği senetleri şirkete vererek 20.000 TL parayı mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin sanığın güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.