Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/19984 E. 2013/4295 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2011/19984
Karar No
2013/4295
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hapis cezasıyla mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK'nın 53.maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında bu hususta karar alınması mümkün görülmüştür. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Somut olayda; sanığın müşteki ... ile oğulları ... ve ...'i ... Şirketinde işe yerleştireceğine ikna ederek kendilerinden ikişer adet fotoğraf, nüfus cüzdanı ile masraf olarak 185.00 TL alıp daha sonra ortadan kaybolması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak, Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi, Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün ilk bendinde 80 gün karşılığı adli para cezası yerine, 5 gün karşılığı adli para cezası; ikinci bendinde 100 gün karşılığı adli para cezası yerine, 6 gün karşılığı adli para cezası; üçüncü bendinde 2000.00 TL yerine 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/19984, K. 2013/4295, T. 11.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2011-19984-e-2013-4295-k-a3b2d224bf02