Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/18138 E. 2013/1233 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2011/18138
Karar No
2013/1233
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Sanığın, hayvan alım satım işi yaptığı ve katılan ...'nin babasının da arkadaşı olduğu,katılanın sanığa kendisine hayvan alması için 1500 TL para verdiği ancak sanığın hayvan alıp katılana vermediği gibi aldığı parayı da iade etmediğinin iddia edildiği olayda, 1-Sanığın tutarlı olmayan savunmalarında, katılandan 1000 TL parayı borç olarak aldığını beyan etmesi ve katılanında inek alımı için verdiğini iddia etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açığa çıkarılması için tanık ...'nın anlatımında bahsedilen sanığın eşi dinlenerek katılandan kocası adına para alıp almadığı aldıysa hangi sebeple aldığı belirlenip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle ve gerekçesiz şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; 2-5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99.maddesine göre cezaların diğerinden bağımsız olması, birden fazla hükümdeki cezaların toplanmasının infazı sırasında yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaların içtima ettirilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.1.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/18138, K. 2013/1233, T. 24.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2011-18138-e-2013-1233-k-ad248cc7a843