Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2019/2601 E. 2020/642 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. madde ve fıkrasında “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, sanığın yüzüne karşı verilen 05.11.2015 günlü hükümde kanun yoluna başvuru hakkı hatalı gösterilmiş olup bu husus sanığı yanıltmış olduğundan, müdafinin 14.04.2016 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesinin süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında verilen ilk hükümde kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadığı sorulmadan TCK'nın 50/1-f maddesinin tatbikine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulduğu gözetilmeksizin, bozma üzerine yapılan duruşmada sanığın bu konuda rızası alındıktan sonra anılan tedbirin uygulanması gerekirken yazılı şekilde tatbikine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan ... ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.