Yargıtay · 14. Ceza Dairesi

Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2016/6099 E. 2020/742 K. – Cinsel Saldırı

Konu: Cinsel Saldırı, Konut Dokunulmazlığının İhlali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
14. Ceza Dairesi
Esas No
2016/6099
Karar No
2020/742
Karar Tarihi
Konu
Cinsel Saldırı, Konut Dokunulmazlığının İhlali

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık ... hakkında müsnet suçlardan, sanık ... hakkında ise konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... ile Üst Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Olay gecesi diğer sanık ...'la birlikte zorla müştekinin evine giren sanığın, odada gördükleri müştekinin direnceni kırdıktan sonra Seyhan'ın tehditle cinsel saldırı suçunu işlediği ve mevcut haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 39. maddesine göre yardım eden sıfatıyla suça iştirak ettiği gerekçesiyle hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/6099, K. 2020/742, T. 03.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-14-ceza-dairesi-2016-6099-e-2020-742-k-3197e91f13b2