Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2015/2125 E. 2018/2807 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), suçu bildirmeme (sanık ...) HÜKÜM : sanık ...'in reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, sanık ...'nin ise müsnet suçtan mahkumiyetlerine İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi. Mağdurenin, sanık ...'ye isnat edilen suçu bildirmeme suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin diğer temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatlar yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.