Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2018/11504 E. 2019/5071 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükmün ikinci fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 143. maddesinin yazılmasının gözetilmemesi, 2-Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı olarak, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik harcanması zorunlu kamu masrafı olan 100 TL’lik Adli Tıp rapor ücretinin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün ikinci fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 143.maddesinin yazılması ve yine yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından 100 Tl adli tıp ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.