Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/10325 E. 2013/22413 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanığın temyizinin incelenmesinde; Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...'un bu konudaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesine gelince; İşyeri içerisinde bulunan telefon kabinine görüşme yapmak amacıyla giren mağdurun telefonu nasıl kullanacağı hususunda işyeri sahibinden bilgi almak üzere kabinden çıkmasını müteakip mağdurun hemen arkasında sıra bekleyen sanığın bahse konu kabine girip mağdurun kabin içerisinde unuttuğu cüzdanını alarak bir poşet içerisine koymak suretiyle -mağdurun da halen işyeri içerisinde olduğu bir sırada- uzaklaştığı olayda; kendisinden önce bahse konu telefon kabininden çıkan kimsenin an itibariyle halen işyeri içerisinde bulunan mağdur olduğunu gören sanığın -suça konu cüzdanı poşet içerisine saklayarak olay yerinden ayrılması şeklinde beliren eyleminden de anlaşıldığı üzere- “kaybolmuş” ve sahibi bilinemeyecek durumda olan bir eşya üzerinde tasarrufta bulunduğunun ileri sürülmesine olanak bulunmaması karşısında, tebliğnamede yer alan bozma istemli düşünce benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça konu cüzdan içerisinde 370 TL para, ehliyet, nüfus cüzdanı ve banka kartının bulunmasına ve soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine kendiliğinden gelerek teslim olan sanığın 37 TL parayı kolluk görevlilerine teslim ederek mağdura iadesine olanak tanımasına göre; kısmi iade nedeniyle mağdurdan rızası sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.