Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/27896 E. 2012/2002 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...’in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 491/1-son, 65/3, 522, 55/3, 523, 59, 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun’un 4.maddesi uyarınca 126.00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile denetim süresine tabi tutulmasına dair SAMSUN 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/519 esas, 2008/675 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29.04.2009 tarih ve 2009/4973/24579 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2009 tarih ve 2009/122516 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. MEZKUR İHBARNAMEDE 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde sanığın 3 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde denetimi süresinin 5 yıl olarak tespit edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Daha önce CGK’da Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 14.10.2010 tarih ve 11782- 15889 sayılı kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılarak Dairemize gönderilen hükmün incelenmesinde; 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5560 sayılı Yasanın 40.maddesi ile değişik 23.maddesinde 18 yaşından küçükler hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde denetim süresinin 3 yıl olacağı öngörülmekle, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmayan sanık yönünden denetim süresinin 5 yıl olarak belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Samsun 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/519 esas, 2008/675 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, 5 yıl olarak belirlenen denetime tabi tutulma süresinin, 5395 sayılı ÇKK.’nın 23.maddesine uygun olarak 3 yıla indirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 02.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.