Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/22522 E. 2012/13479 K.

Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2011/22522
Karar No
2012/13479
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık suçu bakımından, sanıkların kesintisiz takip ve kovalamaca sonucu yakalandıkları anlaşıldığından, eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin tamamlanmış suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu, 3-Geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince temel cezada artırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az hapis cezası olması karşısında; geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu, 5-Mala zarar verme suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereği denetim süresinin, bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, 6-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde eksik olarak hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/22522, K. 2012/13479, T. 07.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2011-22522-e-2012-13479-k-1a1961fce8be