Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/15943 E. 2012/20733 K. – Muhkem Eşyayı

Konu: Muhkem Eşyayı Kırarak Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2011/15943
Karar No
2012/20733
Karar Tarihi
Konu
Muhkem Eşyayı Kırarak Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Olay tarihinde sanıkların, arkadaşları ile birlikte müştekinin işyerine girip suça konu eşyaları alarak araçla seyir halinde iken yapılan ihbar üzerine olay yerine gitmekte olan kolluk ekibince görülmeleri üzerine takip edilerek yakalandıkları, 06.12.2006 tarihli ''Olay Yakalama, Üst Arama, ... Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı'' başlıklı evraktan anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ''53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına'' tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/15943, K. 2012/20733, T. 08.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2011-15943-e-2012-20733-k-8bface811a53