Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/3953 E. 2025/6172 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2024 tarihinden itibaren üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na, 01.01.2025 tarihinden itibaren de beş yüz kırk dört bin Türk Lirası'na çıkarılmıştır. Uyuşmazlık, tahliye taahhüdüne dayalı tahliye istemi olup, tahliye taahhüt tarihi itibariyle 1 yıllık kira miktarı 41.250,00 TL'dir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur. 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE, 13.10.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. Üye ...'ın Karşı Oy Yazısı; Taraflar arasındaki uyuşmazlık; tahliye taahhüdüne dayalı taşınmazın tahliye istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olup, tarafların istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf isteminin esastan reddine, borçlunun istinaf isteminin ise miktar itibariyle kesinlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş olup, bu karar alacaklı tarafından temyiz edilmiştir. Alacaklının temyizi; tahliye taahhüdüne dayalı tahliye emri gönderilmesi istemine ilişkindir. Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığının 15.09.2025 tarih ve 88976301-2025/691-367 sayılı Yargıtay Birinci Başkanlığına hitaben yazılan görüş yazısı ve ekindeki 11 adet Dairemiz emsal içtihatları incelendiğinde; Dairemizin istikrarlı uygulamasının tahliye taleplerinde takip tarihi itibariyle 1 yıllık kira miktarı esas alınarak temyiz kesinlik sınırı tespit edilmektedir(Zira Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 08.10.2025 tarih, 2025/3864 E.-2025/6031 K. sayılı emsal kararı da benzer niteliktedir.). Dayanak takip dosyasında bulunan örnek 1 nolu takip talebine göre takip tarihi (09.08.2024) itibariyle 1 yıllık kira miktarı yasal kesinlik sınırının altındadır. Temyize konu uyuşmazlık herhalde miktarı itibariyle kesin olup, kararın sonuç kısmına oy birliğiyle katılıyorum. Lakin yukarıda açıklanan nedenlerle; tahliye davalarına bakan Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2023/1119 Esas-2023/2639 Karar sayılı emsal kararında da belirttiği üzere “dava tarihi itibariyle aylık kira miktarının kıstas alınması” şeklindeki ifade, her davanın dava tarihindeki hukuki şartlara ve miktar/değere göre değerlendirileceği hukuksal gerçeği ile Dairemiz 15.09.2025 tarih ve 88976301-2025/691-367 sayılı görüş yazısı ekindeki emsal içtihatlar ve özellikle de Dairemizin emsal kararı bir arada değerlendirildiğinde; tahliye taahhüdüne dayalı tahliye istemi yönünden en erken takip tarihi itibariyle tahliye istendiği ve bu tarih dikkate alındığında, 1 yıllık kira miktarı göz önüne alınarak istinaf/temyiz kesinlik sınırının tespiti gerekirken, “…tahliye taahhüt tarihi itibariyle 1 yıllık kira miktarı...” şeklindeki açıklama nedeniyle gerekçe yönünden Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum. 13.10.2025