Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/1649 E. 2025/3490 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1649
Karar No
2025/3490
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikâyetçi/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Şikâyetçi 3. kişi icra mahkemesine başvurusunda; haczedilen menkullerin muhafaza altına alınamayacağı, İİK’nın 362/a maddesi uyarınca eğitim öğretim dönemi sona ermeden eğitim kurumundaki menkullerin haczinin mümkün olmadığını şikâyetle 16.05.2022 ve 01.06.2022 tarihlerinde yapılmış olan haciz ve muhafaza işlemlerinin ve bu kapsamda verilmiş olan müdürlük kararlarının iptali ile şikâyete konu menkullerin iadesine karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, işin esası incelenmek suretiyle şikâyetin reddine karar verildiği, şikâyetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine dair hüküm kurulduğu görülmüştür. Haczedilmezlik şikâyeti, kural olarak takip borçlusuna tanınmış bir hak olup, icra takibinin tarafı olmayan 3. kişiler, tarafı olmadıkları icra takibindeki hacizlerin kaldırılmasını şikâyet yoluyla icra mahkemesinden isteyemezler. Somut olayda, şikâyetçi 3. Kişinin, icra takibinin tarafı olmadığı anlaşıldığından, İİK'nun 362/a maddesine dayanarak haczin kaldırılmasını isteyemeyeceğinin kabulü gerekir. O halde Bölge Adliye Mahkemesi’nce, şikâyetçinin İİK'nun 362/a maddesine dayalı şikâyetinde aktif husumet ehliyeti bulunmadığı nazara alınarak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değil ise de netice olarak istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir. Öte yandan, İlk Derece Mahkemesi’nin gerekçesini değiştirerek sonuca gidilmesi durumunda Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamıştır. SONUÇ: Şikayetçi 3. kişinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 30.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2025/1649, K. 2025/3490, T. 30.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-hukuk-dairesi-2025-1649-e-2025-3490-k-b64e179e3929