Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2023/5263 E. 2023/4894 K.

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlu hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takibe karşı borçlunun süresi içerisinde icra müdürlüğüne yaptığı borca itirazı üzerine alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine yapılan başvuruda, İlk Derece Mahkemesi’nce talebin kısmen kabul kısmen reddi ile itirazın kısmen kaldırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf isteminin esastan reddine hükmedildiği, anılan kararın borçlu tarafından temyiz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 24.03.2022 tarihli ve 2021/11102 E. - 2022/3894 K. sayılı ilamı ile takip dayanağının hamiline düzenlenmiş senet olduğu ve bu suretle bono vasfında olmadığı, bu belgenin İİK'nın 68. maddesi kapsamında kayıtsız şartsız borç ikrarı içeren belge niteliğinde bulunmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi’nce; itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonucunda itirazın kaldırılması talebinin reddi ile alacaklı aleyhine asıl alacağın % 20’si oranında hesaplanan tazminata hükmedildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. İİK'nın 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir. Alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin, İİK'nın 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmaması sebebiyle esasa ilişkin olmayan bir nedenle reddedildiğinden, mahkemece, İİK'nın 68. maddesinin son fıkrası uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 34. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.02.2023 tarih ve 2022/316 E. - 2023/134 K. sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin ikinci paragrafında yer alan “ asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya ödemesine” cümlesinin silinerek tümüyle karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 12.09.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.