Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2023/5042 E. 2024/2113 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Alacaklı tarafından başlatılan tedbir nafakası ilamına dayalı ilamlı icra takibinde, borçlunun, boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleştiğini, kesinleşmeden sonra işleyen nafaka alacağının bulunmadığını iddia ederek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, bilirkişi raporuna göre icra takibindeki asıl alacak miktarının 32.500,00 TL, işlemiş faizin 952,99 TL olarak düzeltilmesine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. TMK'nın 169. maddesinde boşanma veya ayrılık davası açılması halinde hakim tarafından alınması gereken geçici önlemler hüküm altına alınmıştır. Boşanma davası içerisinde TMK'nın 169. maddesi gereğince hükmolunan tedbir nafakası boşanma ile ilgili hükmün kesinleşmesi ile kendiliğinden ortadan kalkar. Öte yandan, HGK'nın 29.11.2023 tarih ve 2023/2-715 E. 2023/1190 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; "Yargıtay; boşanma davalarında asıl talep olan boşanma ve boşanmanın eki niteliğindeki velâyet, kişisel ilişki, nafaka ve tazminat gibi talepler yönünden, gerek hükme karşı taraflarca kanun yoluna başvurulmaması gerekse kanun yolu denetimi sonucu temyiz itirazının reddi ve bu ret kararının kesinleşmesinin sonucu olarak kısmi kesinleşmenin mümkün olduğunu kabul etmiştir." Somut olayda, takibe dayanak Ankara 12. Aile Mahkemesinin 2018/547 Esas, 2020/366 Karar sayılı 10.03.2020 tarihli kararı ile boşanma davasının reddine, TMK 169. madde gereğince 01.05.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 5.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiği, taraflarca tedbir nafakasına ilişkin olarak istinaf yoluna başvurulduğu, istinaf başvurusunun reddi üzerine hükmün yine tedbir nafakası yönünden temyiz edildiği, kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2022/5114 E. 2022/7567 K. sayılı 27.09.2022 tarihli kararı ile onandığı anlaşılmaktadır. İcra takibinde birikmiş tedbir nafakası ile işleyecek nafakaların talep edildiği, hükme esas alınan 22.04.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda; dayanak ilamın 15.07.2020 tarihinde kesinleştiğinin kabulü halinde 30.713,82 TL’nin fazla talep edildiğinin, ilamın bu tarihte kesinleşmediğinin kabulü halinde 5.024,66 TL’nin fazla talep edildiğinin tespit edildiği görülmüştür.

Takibe dayanak ilamda boşanma davası açılması sebebi ile tedbir nafakasına hükmedildiği anlaşıldığından, bu ilama dayanılarak boşanma kararının kesinleşmesine kadar tedbir nafakası talep edilebilecektir. Bu durumda mahkemece, boşanma davasının reddi kararı yönünden taraflarca kanun yoluna başvurulmadığı görülmekle tedbir nafakasının boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar talep edilebileceği dikkate alınarak ve bilirkişi raporu bu ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 06.04.2023 tarih, 2021/1962 E. 2023/600 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 14.06.2021 tarih, 2021/348 E. 2021/760 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.