Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/9827 E. 2023/2525 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Tatvan İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki İİK'nın 82/12 maddesine dayalı şikayet uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir. Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. ŞİKAYET Şikayetçi borçlu şikayet dilekçesinde; takibe konu senetlerin sahte olduğunu, şirketin böyle bir borcunun olmadığına ilişkin Tatvan İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/35 Esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, senede dayanılarak yapılan takip işlemlerinde şirketin tüm banka hesaplarına haciz işlemi gerçekleştiğini, kurumun eğitim ve öğretim faaliyetini zor duruma düşürecek olan bu hacizlerin hukuka aykırı olduğunu, şirketin kuruluş amacının kamu yararına hizmet ediyor olması dolayısıyla İl Milli Eğitim Müdürlüğünden almış oldukları teşvike dair yapılan haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Şikayetçi alacaklı cevap dilekçesinde; özel eğitim hizmeti veren kurumlarının başkalarında olan hak ve alacaklarına haciz konulamayacağına dair bir hüküm olmadığını, söz konusu haciz talebinin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek şikayetin reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlu tarafından İİK'nın 82/12. maddesine dayanılmak istendiği görülse de bu maddenin 1. fıkrasının 2. bendinin doğrudan borçlu şahsı ilgilendirdiğini, davacı borçlu şirketin bünyesinde bulunan ve işçilerine ödemek zorunda olduğu maaşlarını kapsamadığını, daha açık ifade etmek gerekirse, borçlu kurumda çalışan müdür, öğretmen veya herhangi bir işçi olsa ve onun hak etmiş olduğu maaşı aldığı takdirde haciz işlemi uygulanmış olsa idi bu kimsenin mesleğini sürdürebilmesi için gerekli olan eşya kapsamında kalıp kalmadığı tartışılabilecekken, davacı şirketin ekonomik faaliyetinin, sermeyesinden ziyade bedeni çalışmasına dayandığından söz edilemeyeceğinden, gönderilecek teşvikin haczedilmesini engellemeyeceğini, görüldüğü üzere davacı lehine İl Milli Eğitim Müdürlüğünden gelmiş veya gelecek hak edişlere haciz konulmasının önünde herhangi bir engel bulunmadığını, İcra İflas Kanununda buna ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi özel kanunlarda da böyle bir hüküm bulunmadığından haciz işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının eksik inceleme ve yanlış nitelendirmeye dayalı olduğunu, icra takibine konu olan senetlerin sahte olduğunu, sahte senetlere ilişkin icra takibi yapıldığını, şirketin böyle bir borcunun olmadığına dair Tatvan İcra Hukuk Mahkemes'nin 2018/35 Esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, senede dayanılarak yapılan takip işlemlerinde şirketin tüm banka hesaplarına haciz işlemi gerçekleştirildiğini, kurumun eğitim ve öğretim faaliyetini zor duruma düşürecek olan bu hacizlerin hukuka aykırı olduğunu ve şirketin kuruluş amacının kamu yararına hizmet ediyor olması dikkate alındığında, teşvik hesaplarına haciz yapılmasına ilişkin tüm işlemlerin hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, söz konusu icra ve haciz işlemlerinin iptaline veya kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin özel eğitim kurum olması nedeniyle İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından verilen teşvike, teşvik hesabına haciz konulamayacağına dair yasal bir düzenleme olmaması karşısında, davacının talebinin yasal dayanağı olmadığını, davacının senedin sahte olduğu yönündeki iddiasının bir başka davanın konusu olduğunu, mahkemece, yargılamanın HMK’da düzenlenen usul kurallarına uygun olarak yapılmış olduğunu, kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmadığını gerekçe göstererek şikayetçi borçlunun istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık İİK'nın 82/12 maddesi kapsamında haczedilmezlik şikayetine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk İİK md. 82/12 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.