Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/12802 E. 2023/4832 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret Taraflar arasındaki ödeme emrinin usulsüz tebliği şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda; borçlu olmadığı, ödeme emrinin usulsüz olarak tebliğ edildiği, takipten 27.01.2020 tarihinde haberdar olduğu, akabinde takip dosyasına itirazlarını yasal süresi içerisinde sunduğunu belirterek, ödeme emri tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 27.01.2020 tarihi olarak düzeltilmesini, icra takibine yapmış oldukları itirazların süresinde yapıldığının kabulünü, hacizlerin teminatsız olarak kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Alacaklı cevap dilekçesinde; tebligatın usule uygun olduğu, talebin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Tebligat Kanunu' nun 17. maddesi uyarınca davacının adreste bulunup bulunmadığına ilişkin tespit yapılmadığından tebliğ işlemi Tebligat Kanununun 17. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddelerine göre usulüne uygun bir şekilde yapılmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, çıkarılan ödeme emrinin usulsüz tebligat sebebiyle öğrenme tarihinin 27.01.2020 olarak düzeltilmesine, süresinde yapılan itiraz sebebiyle takibin durdurulmasına, ödeme emrinin usulsüz tebligat sebebiyle araç üzerine konulan hacizlerin ve yakalama şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Alacaklı istinaf başvurusunda; posta memurunun tebligat parçası üzerine yazdığı şerhin noksan hiç bir kısmının bulunmadığını, bu hususta mahkemenin gerekçesine katılmadıklarını ve zımni olan ancak açık bir şekilde işverenin tebligat geldiği anda işletmede olmadığına kanaat getirilmesinin hukuka olan güveni tesis edeceğini belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tebliğ memurunca, mevzuat gereği, ödeme emrinin muhatap borçlunun adreste bulunup bulunmadığı tespit ve tevsik edilmeksizin doğrudan aynı işyerinde çalışan işçisine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, Tebligat Kanununun 32. maddesi gereğince borçlunun öğrenme tarihi olan 27.01.2020 tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulünün yerinde olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Alacaklı temyiz başvurusunda; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık ödeme emri tebliğinin usulsüzlüğüne ilişkindir. 2. İlgili Hukuk Tebligat Kanununun 16. maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.