Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/12513 E. 2023/2 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü ile şikayete konu taşınmazın 400.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, bu bedelin şikayetçi borçluya artanının alacaklılara ödenmesine,haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçinin istinaf başvurunun esastan reddine, alacaklıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Şikayetçi şikayet dilekçesinde; ... İli, ... ilçesi ... Mahallesi, 3194 Ada, 10 Parsel, 7. Kat 13 nolu bağımsız bölümde kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydına, icra dosyalarından haciz konulduğunu, hacizleri 05.03.2021 tarihinde öğrendiğini, taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Alacaklılar cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde yapılmadığını, tapu kaydında ipotek bulunan taşınmaz için meskeniyet iddiasında bulunulamayacağını, taşınmazın şikayetçinin haline münasip evi olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu belirterek şikayetin reddini istemişlerdir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetin kısmen kabulü ile Samsun İcra Müdürlüğünün 2018/15678 Esas, 2021/4557 Esas ve 2021/11794 Esas sayılı takip dosyalarından haciz konulan ... ili ... İlçesi ... Mah. 3194 Ada 10 Parsel sayılı 7. Kat 13 bağımsız bölüm nolu taşınmazın 400.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, şikayetçi borçlunun haline münasip ev alması için bu bedelin kendisine, artanın alacaklılara ödenmesine, haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1-Şikayetçi istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan raporun yerinde olmadığını, statüsüne, aylık gelirine, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin durumuna göre yeniden değerlendirme yapılması gerektiğini, şikayete konu taşınmazın durumunun yeterli inceleme yapılmadan rapora yansıtıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, şikayetin kabulüne karar verilmesini istemiştir. 2-Alacaklılar istinaf dilekçesinde; şikayetin süresinde yapılmadığını, taşınmazın şikayetçinin haline münasip evi olduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, bu beyanlarının ilk derece mahkemesince dikkate alınmadığını, haline münasip evin değerine yönelik itirazlarının değerlendirilmediğini belirterek usulü müktesep hakları korunarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun daha önce ipotek ettiği taşınmazı hakkında sonradan haczedilmezlik şikayetinde bulunabilmesi için ipoteğin mesken kredisi, esnaf kredisi, zirai kredi gibi zorunlu olarak kurulmuş ipoteklerden olması gerektiği, zorunlu olarak kurulan ipoteğin meskeniyet şikayetine engel teşkil etmeyeceği ilkesinin bu ipoteğin sosyal amaçlı olarak verilen kredinin teminatını oluşturmasından kaynaklandığı, bunun dışında borçlunun serbest iradesiyle kurduğu ipoteklerin, adı geçenin daha sonra bu yerle ilgili olarak meskeniyet iddiasında bulunmasını engeller ise de; haciz tarihi itibariyle ipotek konusu borcun ödenmiş olması halinde ipotekle yükümlü bulunmayan taşınmaz hakkında meskeniyet şikayetinde bulunabileceği, somut olayda dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin zorunlu ipotek olmadığı, haciz tarihinde ve halen kredi borcunun ödenmediği gerekçesine dayanılarak şikayetçinin istinaf başvurusunun esastan reddine, alacaklıların istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında şikayetçinin Samsun İcra Müdürlüğü'nün 2018/15678-2021/4557-2021/11794 Esas sayılı dosyasına yönelik şikayetinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Şikayetçi temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile birlikte, istinaf mahkemesince ipotek senedinin sadece metninin incelendiğini, başkaca hiçbir araştırma yapılmaksızın iradi ipotek olduğuna kanaat getirildiğini, söz konusu ipoteğin konut kredisi amacıyla tesis edildiğini, konut kredisi dışındaki borçlarını da karşıladığı hususunun bilinmediğini, ipotek senedinin taraflarca görüşülmeden banka tarafından hazırlanıp tapuya gönderildiğini, tapuda satış evrakları ile birlikte imzalatıldığını, senedin matbu bir evrak olduğunu, dolayısıyla lafzına takılmadan ipoteğin konut kredisi için verildiğinin kabulünün gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık konusu, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16., 17., 18. ve 82/1-12. maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.