Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1208 E. 2025/6148 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/798 E., 2024/760 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 2.000.000 TL maddi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin yerinde olduğu ve hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının aracına haksız yere el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda aracın iadesine karar verildiği, davacının aracını el koyma tarihinden teslim aldığı tarihe kadar kullanamadığı, el konulma tarihinden davanın kesinleşme tarihine kadar maddi kaybın ödenmesine ve davanın kabul edilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/262 Esas – 2013/490 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 04 .... plaka sayılı aracına 04.06.2008 tarihinde kaçakçılık kanununa muhalefet suçundan el konulduğu, yapılan yargılama sonunda 5607 sayılı kanun uyarınca müsadere koşulları oluşmayan aracın üzerinde bulunan satılamaz devredilemez şerhinin kaldırılarak sicil malikine iadesine karar verildiği, kararın 21.11.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen iade hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, ancak davacının zarara uğradığı ve bu zararın tazminini istemiş ise de, davacının davasının niteliği itibarı ile idari işlem niteliğinde bulunduğu ve bu davaya bakmakla görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğu anlaşıldığından açılan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının tazminata esas ceza dosyasındaki iade kararının 21.11.2017 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 28.04.2022 tarihinde açıldığı nazara alındığında, tazminat davasının kararın kesinleşmesini izleyen 1 yıllık süreden sonra açıldığı, CMK 142/1. maddesinde koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğden itibaren 3 ay ve herhalde karar ve hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içerisinde dava konusu edilebileceğini belirtilmesi karşısında davacının davasını hak düşürücü süre içerisinde açmadığı dosya kapsamında anlaşılmakla CMK 142/1 maddesinde öngörülen hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken "davacının davasının niteliği itibarı ile idari işlem niteliğinde bulunduğu ve bu davaya bakmakla görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin sonuç hükmün değişmemesi nedeniyle eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde karar verildi