Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/622 E. 2025/2644 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1204 E., 2023/1831 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davanın beraat kararının kesinleştiği tarih olan 06.01.1999 tarihinden itibaren üç aylık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının beraat kararının kesinleştiği tarih olan 06.01.1999 tarihinden itibaren her halde 10 yıllık yasal süre içinde dava açılmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; kararı temyiz ettiği ve lehine kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi 1998/316 Esas- 1998/439 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının sahte çek düzenlemek ve kullanmak suçundan 03.09.1998 tarihinde tutuklandığı, 03.09.1998-10.12.1988 tarihleri arasında 98 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.01.1999 tarihinde kesinleştiği, davanın 26.01.2023 tarihinde açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı kanunun 2/1 maddesinde tazminat isteminin kararın kesinleşmesinden itibaren 3 ay süre içinde yapılabileceği dikkate alındığında beraat kararının kesinleştiği tarihten itibaren süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ve beraat kararının 06.01.1999 tarihinde kesinleştiği, 26.01.2023 tarihinde 10 yıllık süre geçtikten sonra dava açıldığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının 466 sayılı Kanun'da belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 11.03.2025 tarihinde karar verildi.