Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3559 E. 2025/8039 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2029 E., 2024/228 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 1.500.000,00 TL maddi ve 2.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 146.829,99 TL maddi tazminatın ve 700.000,00 TL manevi tazminatın 24.03.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun; davacının gözaltında kaldığı ve tutuklu kaldığı 09.09.2020-17.03.2021 tarihleri arasındaki dönem için aylık net asgari ücret miktarı üzerinden hatalı hesaplama yapılarak maddi tazminat miktarının fazla şekilde tayin edildiğinden bahisle maddi tazminatın 145.210,73 TL'ye ve manevi tazminatın 550.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının çok eksik olduğuna, ve davacının zararını karşılamadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tamamına hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna, vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/32 Esas - 2020/496 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan 24.03.2000-16.02.2019 tarihleri arasında 6903 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.12.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk derece mahkemesi karar başlıklarında "466 sayılı Kanun gereğince tazminat ve Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava türünün yalnızca "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ''146.829,99 TL'' olarak tayin edilmesi yerine, bu miktarın altında kalacak şekilde "145.210,73 TL'' olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminatın belirlendiği kısmında yer alan "145.210,73 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine "146.829,99 TL'' ibaresinin eklenmesi, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.