Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2846 E. 2025/7825 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/614 E., 2024/109 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 335.377,27 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 160.665,244 TL maddi tazminatın telefonların davacı tarafından geri teslim alındığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce elkoyma tarihinden telefonların iadesine dair kararın kesinleşme tarihi arasındaki değer kaybının elkoyma tarihindeki dolar kuru üzerinden hesaplanması ve bu meblağa elkoymadan faiz işletilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince 57.943,00 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddinin gerektiğine, tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmolunan tazminat miktarının fahiş olduğuna, yargılama giderlerinin tamamının davalıya yükletilmesinin ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmün eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, hükmolunan tazminat miktarının eksik olduğuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/221 Esas - 2013/695 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 455 adet telefona 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında 22.02.2013 tarihinde elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine ve el konulan malların iadesine hükmedildiği, hükmün 25.12.2017 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.